โรคความดันโลหิตสูง คือ ภาวะแรงดันในหลอดเลือดแดงมีค่าสูงเกินปกติ ส่งผลให้หัวใจทำงานหนักขึ้น ผนังหัวใจหนาขึ้น ทำให้เกิดหัวใจโต หัวใจขาดเลือด กล้ามเนื้อหัวใจตาย และหัวใจล้มเหลว จึงก่อให้เกิดความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจ ส่วนใหญ่มักไม่มีสัญญาณเตือน ยกเว้นผู้ป่วยที่มีภาวะความดันโลหิตสูงรุนแรง

การวัดระดับความดันโลหิต

ค่าตัวบน เรียกว่า ความดันซิสโตลิก : systolic หมายถึง ความดันเมื่อหัวใจบีบตัว

ค่าหัวล่าง เรียกว่า ความดันไตแอสโตลิก : diastolc หมายถึง ความดันเมื่อหัวใจคลายตัว

สาเหตุของโรคความดันโลหิตสูง

โรคความดันโลหิตที่ไม่ทราบสาเหตุ Primary hypertension

เป็นความดันโลหิตสูงที่พบมากที่สุด กลุ่มนี้ไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด พบว่าผู้ป่วยร้อยละ 95 เป็นผู้ป่วยที่อยู่ในกลุ่มนี้

โรคความดันโลหิตที่ทราบสาเหตุ Secondary hypertension

เป็นความดันโลหิตสูงที่ทราบสาเหตุพบได้ประมาณร้อยละ 5 ของผู้ป่วย

อาการ

ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงอาจจะไม่มีอาการใดๆเลย หรืออาจจะพบว่ามีอาการปวดศีรษะ มึนงง เวียนศีรษะ และเหนื่อยง่ายกว่าปกติ

สัญญาณเตือน

1. ปวดศีรษะ ปวดตา ปวดต้นคอ
   
2. เลือดกำเดาไหล
3. มึนงง
4. ตามัว
5. เหนื่อยง่าย หายใจหอบ
6. หัวใจเต้นเร็ว
7. เป็นลม
8. หน้ามืด เวียนศีรษะ
9. คลื่นไส้ อาเจียน
10. มือชา มือสั่น

ภาวะแทรกซ้อน

หัวใจทำงานหนักขึ้น ทำให้ผนังหัวใจหนาตัวและถ้าไม่ได้รับการรักษาทำให้เกิดหัวใจโต และหัวใจวายได้ในทที่สุด

อาจเกิดภาวะหลอดเลือดในสมองตีบหรือแตก ทำให้เป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต หรือเสียชีวิตได้ ถ้าเป็นเรื้อรัง อาจทำให้เป็นผู้พิการ

เลือดอาจไปเลี้ยงไตไม่พอ เนื่องจากหลอดเลือดไตเสื่อม ทำให้ไตวายเรื้อรัง

หลอดเลือดแดงในตาเสื่อม อาจมีเลือดออกที่จอตา ทำให้ประสาทเสื่อม ตามัว

การป้องกันโรค

1. ลดอาหารเค็ม/มัน เพิ่มผักผลไม้
   
2. ออกกำลังกายอย่างสม่ำสเมอ
3. งดหรือลดการดื่มสุรา
4. งดหรือลดการสูบบุหรี่
5. จัดการกับความเครียด
6. ตรวจวัดความดันโลหิตอย่างน้อยปีละครั้ง